Mowa i język w coraz gorszej kondycji?

Trudności komunikacyjne wśród dzieci

Rosnąca świadomość, szczegółowa wiedza specjalistyczna, dokładniejsze narzędzia diagnostyczne – m.in. dzięki tym czynnikom możemy mówić o różnorodnych zaburzeniach komunikacji językowej.
O deficytach, które w potocznym obiegu przestają być lenistwem, złośliwością i zamierzoną intencją dziecka, ale realnym problemem, któremu należy zaradzić.

Najczęstsze odchylenia od normy komunikacyjnej, które można zaobserwować to różnego rodzaju wady wymowy (nieprawidłowe realizacje głosek), opóźniony rozwój mowy, alalia, afazja dziecięca (trudności z nabywaniem przez dziecko prawidłowego wzorca językowego) czy zaburzenia czytania i pisania (dysleksja). Nie sposób też nie wspomnieć o deficytach, które w szczególny sposób wpisują się w społeczny odbiór osoby zaburzonej, np. autystycznej czy tej z Płodowym Zespołem Alkoholowym (ang. FAS).

Nowe wyzwania

Wyżej wymienione nieprawidłowości determinują m.in. opracowywanie i wdrażanie nowych wymagań, metod i form pracy z uczniem, który boryka się z komunikacyjnym problemem. Jednym z moich zainteresowań jest poszukiwanie i wprowadzanie nowych rozwiązań dydaktycznych, które pomogą nie tylko w udoskonaleniu terapii logopedycznej, ale również staną się dostępne i użyteczne dla nauczycieli, psychologów i pedagogów, zwłaszcza tych, które mogą pomóc dzieciom z dysleksją. Dzięki webinarom czy szkoleniom stacjonarnym możliwa jest wymiana cennych doświadczeń, które udoskonalają warsztat nie tylko nauczycielski, ale też trenerski.

Stawić czoła globalizacji

Jedną ze stron globalizacji jest zjawisko migracji, za którą bardzo często podąża fenonem dwujęzyczności. Aktualnie podejmowane są różnego rodzaju badania bilingwizmu, które pomagają zrozumieć kompetencję językową, komunikacyjną i kulturową osoby dwujęzycznej. Część tych analiz poświęcona jest diagnozie i terapii dzieci dwujęzycznych oraz wpomaganiu dziecka reemigranckiego w polskiej szkole. Te zagadanienia również wpisują się w zakres umiejętności, które stają się nieodzowne w praktyce logopedów, psychologów, pedagogów oraz nauczycieli.

Krótki, powyższy rys wyznacza też nową rolę dla logopedy: to już nie tylko osoba, która zajmuje się artykulacją ale świadomy językoznawca, wiedzący jak zaradzić pogarszającej się kondycji języka i umiejący przekazać wiedzę szerszemu gronu.

W dniach 19 lutego – 5 marca będę mieć przyjemność poprowadzić dla Państwa kurs e-learningowy pt. „Dostosowanie programów nauczania dla potrzeb dzieci z dysleksją.” Kurs przeznaczony jest nie tylko dla nauczycieli języka polskiego w szkołach polskich, ale także dla nauczycieli przedmiotów specjalistycznych (m.in. historii, geografii, matematyki), nauczycieli polonijnych oraz rodziców dzieci z dysleksją jedno- i wielojęzycznych. Dzięki udziałowi w kursie dowiecie się Państwo w jaki sposób przystosowywać programy nauczania do potrzeb Waszych uczniów. Bo przecież najważniejsze jest, by dziecko nauczyło się czegoś, a nie wykuło materiał na pamięć.

Serdecznie Państwa zapraszam.

Autor:

dr Rafał Młyński – trener ODN SWP, logopeda pracujący z dziećmi z dysleksją, językoznawca

Strategie wychowania dwujęzycznego

Strategie dwujęzyczności.

Wychowanie dziecka dwujęzycznego – w teorii nic trudnego, grubo ponad połowa mieszkańców naszego globu jest wielojęzyczna i radzi sobie z tym znakomicie. Dzieci „jak gąbki” chłoną języki: tylko usiąść i patrzeć jak podchwytują nowe słowa, zadziwiając tym wszystkich dookoła, a już najbardziej nas, dorosłych, z trudem przypominających sobie zawiłości szkolnej angielszczyzny. W teorii wystarczy dziecku nie przeszkadzać. W praktyce samo „nie przeszkadzać” to zdecydowanie za mało. Dwujęzyczność to bogactwo, lecz nasze maluchy nie zawsze muszą zdawać sobie z tego sprawy. Czasem wręcz jest ona dla nich bardziej ciężarem niż błogosławieństwem. Jak możemy im pomóc w osiągnięciu aktywnego bilingwizmu? Zacznijmy od wytyczenia kierunku, rozeznania terenu i przygotowania planu, ale przede wszystkim – brnąc dalej w tę batalistyczną metaforę – od wybrania dobrej, bo dopasowanej do nas, strategii.

W literaturze tematu najwięcej miejsca poświęca się trzem głównym strategiom dwujęzycznego wychowania: jeden język/jeden rodzic, język mniejszościowy w domu oraz czas i miejsce, znanych lepiej pod angielskimi akronimami: OPOL, mL@HT&P.

OPOL (one parent/person one language) –

To bodajże najbardziej znana strategia dwujęzycznego wychowania, w której każdy z rodziców (bądź opiekunów) w rozmowie z dzieckiem używa tylko jednego, zwykle ojczystego, języka, np. mama – polskiego, tata – hiszpańskiego. W opracowaniach na jej temat podkreśla się wagę rygorystycznego przestrzegania przez rodziców tego podziału tak, by wywołać w dziecku stałe skojarzenie osoby z językiem. Coraz częściej mówi się jednak, że dzieci nie mają problemów z rozgraniczeniem dwóch czy więcej systemów językowych, nawet gdy przekazywane są przez tę samą osobę. Mimo to zachowanie konsekwencji ma kolosalne znaczenie w przypadku rodzica reprezentującego język mniejszościowy. Według badań przeprowadzonych przez A. De Houwer w 2009 roku, w sytuacji gdy jedno z rodziców mówiło tylko w języku większości, drugie zaś używało ich obu naprzemiennie, tylko 36% ankietowanych dzieci wykazało się w rezultacie aktywną dwujęzycznością.

Najczęściej stosowane przez pary mieszane, nieoperujące tym samym językiem na tym samym poziomie biegłości, podejście to może również służyć wprowadzeniu trzeciego, nierodzimego języka (np. w rodzinie na stałe mieszkającej w Hiszpanii mama mówi po polsku, tata po angielsku, dziecko poznaje kastylijski w szkole).

mL@H (minority language at home) –

strategia która według ostatnich badań przyniosła największą liczbę, bo aż 96%, aktywnych bilingwistów. Polega na stosowaniu przez oboje rodziców języka mniejszościowego, (niekoniecznie ojczystego). Jej nazwa może być myląca. Sugeruje, że wybór tego języka jest ograniczony do przestrzeni domowej. W rzeczywistości chodzi o wyłączne jego używanie w kręgu rodziny oraz w obecności posługujących się nim znajomych. Rzadko kiedy rodzice przełączają się automatycznie na język większościowy wraz z przekroczeniem progu domu, choć oczywiście zdarzają się i takie przypadki. Wtedy i tylko wtedy możemy mówić o mL@H jako o specyficznej odmianie strategii miejsca.

Podczas gdy w podejściu OPOL dzieci uczą się obu języków symultanicznie, w mL@H bilingwizm nabywany jest sekwencyjnie: z językiem większościowym dziecko wchodzi w kontakt w znaczącym stopniu dopiero po rozpoczęciu scholaryzacji. Mimo wyraźnych zalet tego podejścia, wiele rodzin waha się przed jego zastosowaniem w obawie, że dziecko rozpocznie szkołę z niemożliwym do nadrobienia handicapem. Obawy te są jednak zwykle bezpodstawne. Nawet jeśli dziecko z początku może napotkać problemy wynikające z mniejszej lub większej izolacji językowej, istnieje wiele sposobów, by pomóc mu szybko i skutecznie pokonać wstępne trudności. Znacznie szybciej niż te, które mogą powstać, gdy rodzice zdecydują się na – nawet częściowe czy chwilowe – wprowadzenie do rozmów domowych języka większości. Dzieci skrzętnie wykorzystają tę sytuację i niezwykle trudno będzie powrócić do punktu wyjścia.

Strategia mL@H stosowana jest przeważnie przez rodziny migrujące, których członkowie przed przeprowadzką do innego kraju naturalnie rozmawiali ze sobą w języku, który z większościowego stał się nagle mniejszościowym. W przypadku naszych uczniów mowa tu oczywiście o języku polskim.

T&P (time and place)

strategia polegająca na skojarzeniu języka z miejscem i/lub czasem, w którym jest on używany, np. ponownie dla rodziny mieszkającej w Hiszpanii: polski w domu, hiszpański poza domem, a angielski w szkole, lub hiszpański w ciągu dnia, polski wieczorem etc.

Nie jest ona tak popularna jak dwie poprzednie, być może dlatego, że rozgraniczenie językowe nie przychodzi domownikom tak naturalnie jak w OPOL czy mL@H. Wymaga również większej dyscypliny i wyraźnego ustalenia zasad, przynajmniej do momentu gdy przeskoki z jednego języka w drugi nie wejdą rodzinie w nawyk.

Podejście to wykorzystywane jest przede wszystkim w szkołach dwujęzycznych, gdzie wybór używanego języka zależy często nie tylko od przedmiotów, lecz również od dni tygodnia, czy sal lekcyjnych. Z pewnością warto wziąć je pod rozwagę, gdy rodzic biegle władający dwoma lub więcej językami, nie chce ograniczyć się do przekazania dziecku tylko jednego z nich. Gdy naukę języka rozpoczyna starsze już dziecko, strategia ta pozwala również na stopniowe jego wprowadzanie.

Bez względu na wybrane przez nas podejście kluczową sprawą pozostaje konsekwencja w jego stosowaniu. Pamiętajmy również o tym, by objąć szczególną troską język mniejszościowy, a w batalię o dwujęzyczność zaangażować całą rodzinę. A skoro powróciliśmy do wojskowej terminologii, warto też powtórzyć słowa przypisywane (często, choć mylnie) Winstonowi Churchillowi: „niezależnie od tego, jak piękna jest strategia, od czasu do czasu powinieneś spojrzeć na rezultaty”.

Powodzenia!

Autor:

Magdalena Dębowska, doradca metodyczny LOM w Hiszpanii, lektor języka polskiego jako obcego, nauczyciel w polskich szkołach w Hiszpanii, mama dwóch dwujęzycznych synów.

LISTA PRZEBOJÓW LITERATURY DZIECIĘCEJ… z punktu widzenia nielogopedy

Nie lubię podziału na książki i „książki edukacyjne”. Brrr… Bardzo mnie drażni „książka edukacyjna”. Od razu kojarzy mi się ze sklepem spożywczym i wyselekcjonowanymi półkami „zdrowa żywność”. Czyli, że co? Reszta to żywność niezdrowa, czy może jednak: nieekologiczna, przetworzona, o niskiej wartości odżywczej? Mam wrażenie, że właśnie TAKIE odstraszające plakietki należałoby przypinać w sklepach, bo np. warzywa i owoce już się na półki ze zdrową żywnością nie łapią… W każdym razie, wracając do książek…

Myślę, że określenie „książka edukacyjna” zabiera książce całą radość i magię (bo kojarzy się ze szkołą!) i na dodatek implikuje, że reszta książek nie rozwija. A to bzdura! Każda książka może stać się inspiracją, bodźcem, który popchnie czytelnika ku poznaniu. Trzeba tylko czytać.

Wybrałam dziś dla Państwa te książki, które moim zdaniem absolutnie warte są polecenia. Z różnych względów. Nie są to książki tylko dla dwujęzyczków. Nie są to książki do „terapii i edukacji”. To są książki do czytania. Mądre, ciekawe, trochę inne. FAJNE!

Z dużą przyjemnością przedstawiam moich TOP 3 książek dla dzieci.

 

1. GARŚĆ RADOŚCI, SZCZYPTA ZŁOŚCI – Wojciech Kokoszko, Jovanka Tomaszewska, GWP

Emocje! Bunty i przedszkolaki!

Rodzicu, Terapeuto, Nauczycielu! – co ja będę opowiadać! Wiadomo jak jest…

Rozwój emocjonalny to proces…

Ale może da się zrobić coś jeszcze, niż tylko „uzbroić się w cierpliwość”. Może, można pomóc?

Dzieciom (szczególnie młodszym) czasami bardzo trudno jest zrozumieć swoje emocje. Niekiedy bardzo silnie przeżywają to, co się wokół nich dzieje. A mogłoby być prościej. Gdyby tak wiedzieć, że to, co się czuje jest ważne, potrzebne. I, że to ZŁOŚĆ, WSTYD albo STRACH… Jak coś nazwiemy – staje się mniej groźne, mniej obce. A z oswojonym „czymś” łatwiej nam się zmierzyć. Ta niepozorna książka pomaga dzieciom opracować i pochwycić przeżywane przez nie emocje. Autorzy piszą „pomoc edukacyjna dla nauczycieli w przedszkolach i młodszych klasach szkolnych” ale ja uważam, że jest to po prostu ciekawa książka, z którą warto się pobawić.

2. ROK W KRAINIE CZARÓW – Maciej Szymanowicz, Nasza Księgarnia

Książka do snucia bajek i opowieści. Mało tego – za każdym razem opowieść będzie nieco inna, bo przecież nigdzie jej nie ma… Jest tylko w  naszej głowie… Nasza Księgarnia pisze o propozycji Macieja Szymanowicza tak: „Rok w Krainie Czarów” można oglądać godzinami. Ta niezwykła książka pobudza wyobraźnię, rozwija spostrzegawczość, umiejętność opowiadania, a przede wszystkim gwarantuje świetną zabawę.”  Od siebie dodam tylko, że tej książki nie da się nie zauważyć.

3. PSZCZOŁY – Piotr Socha, Dwie Siostry

 Pszczoły to zdecydowanie moje ulubione żyjątka… Chociaż, właściwie można by pomyśleć, że ślimaki. Ale nie, nie! Pszczoły! I książki o pszczołach w tym zestawieniu, nie mogło zabraknąć! Jako zdeklarowany fan pszczół i pszczelich adopcji (adoptujpszczole.pl), polecam najbardziej jak mogę książkę Piotra Sochy. Książkę szalenie kolorową i bardzo ciekawą. Bo, kto z Państwa wie, że pszczoły znały się z dinozaurami? I jak tak naprawdę wygląda ich życie? A kto pamięta, że te maleńkie stworzonka są naszym największym skarbem? Że bez nich, nie ma nas?

Opowiadajmy zatem dzieciom o pszczołach i chrońmy pszczoły. Z całych sił, bo te maluchy znalazły się ostatnio w wielkich tarapatach…

 

Autor:

Hanna M. Górna – logopeda kliniczny, terapeuta dzieci dwujęzycznych.  Absolwentka Uniwersytetu Wrocławskiego oraz Wrocławskiego Uniwersytetu Medycznego. Pracuje z dziećmi dwujęzycznymi z różnymi trudnościami komunikacyjnymi oraz rozwojowymi. Przy okazji prowadzonych zajęć bada temat rozwoju językowego dzieci wielojęzycznych. Wielka Brytania.

Wszystkie zdjęcia pochodzą ze stron wydawnictw.

ORPEG organizuje rekrutację nauczycieli polonistów, nauczania początkowego i historii do pracy dydaktycznej za granicą w krajach Europy Środkowo Wschodniej oraz Azji.

ORPEG organizuje rekrutację nauczycieli polonistów, nauczania początkowego i historii do pracy dydaktycznej za granicą w krajach Europy Środkowo Wschodniej oraz Azji.

Warszawa, dnia 22 stycznia 2018 r.

Ośrodek Rozwoju Polskiej Edukacji za Granicą

prowadzi rekrutację nauczycieli do pracy dydaktycznej za granicą na rok szkolny 2018/19
do krajów Europy Środkowo-Wschodniej oraz Azji.

Poszukujemy nauczycieli polonistów, nauczania początkowego i historii. Dokumenty aplikacyjne należy złożyć osobiście w siedzibie Ośrodka lub przesłać na adres:

Ośrodek Rozwoju Polskiej Edukacji za Granicą

  1. Kielecka 43

02-530 Warszawa

Telefon: 22 853 87 06

Rekrutacja trwa. Szczegóły na stronie www.orpeg.pl. Rozpatrywane będą wyłącznie pełne aplikacje, zgodnie z zasadami rekrutacji nauczycieli

http://www.orpeg.pl/index.php/czytelnia/kierowanie-nauczycieli

Wymagania

O skierowanie do pracy za granicą mogą ubiegać się nauczyciele posiadający:

  1. kwalifikacje wymagane w Polsce do zajmowania stanowiska nauczyciela danego przedmiotu (nauczyciele poloniści, nauczania początkowego, historii),
  2. znajomość języka rosyjskiego i/lub obowiązującego w kraju skierowania,
  3. co najmniej dobrą ostatnią ocenę pracy lub, w przypadku gdy nie posiadają oceny pracy, ostatnią pozytywną ocenę dorobku zawodowego uzyskaną w związku z awansem zawodowym nauczycieli,
  4. warunki zdrowotne niezbędne do wykonywania zawodu.

Szczegółowe zasady rekrutacji na stronie www.orpeg.pl w zakładce: kierowanie nauczycieli.

Obowiązki

Nauczyciele współpracują z lokalnym środowiskiem, prowadzą dodatkowo kursy języka polskiego dla dorosłych, pomagają w redagowaniu artykułów do polskojęzycznych czasopism, w przygotowaniu audycji radiowych i telewizyjnych w języku polskim, organizują uroczystości patriotyczne i okolicznościowe dla ludności pochodzenia polskiego. Praca nauczycieli kierowanych za granicę nie ogranicza się do zajęć dydaktycznych. Organizują drużyny harcerskie, zuchowe, zespoły folklorystyczne. Zadaniem nauczycieli jest nie tylko nauczanie języka polskiego i promocja polskiej kultury, ale także pomaganie rodakom
w kultywowaniu polskich tradycji oraz przybliżanie obrazu współczesnej Polski.

Informacje dodatkowe

1) oświadczenia muszą być podpisane własnoręcznie,

2) oferty złożone po terminie lub niezawierające wszystkich dokumentów zostaną odrzucone,

3) w przypadku przedstawienia dokumentów w języku obcym należy dołączyć
ich tłumaczenie na język polski dokonane przez tłumacza przysięgłego,

4) kopie złożonych dokumentów aplikacyjnych należy potwierdzić własnoręcznie
za zgodność z oryginałem.

5) ORPEG nie zwraca złożonych dokumentów aplikacyjnych.

 

Czym tak naprawdę jest dysleksja?

Na temat dysleksji napisano już wiele. Problem jest znany. Dostępne są wyniki badań neurobiologicznych, a mimo to w Polsce długo czeka się na wystawienie opinii przez poradnię pedagogiczno-psychologiczną stwierdzającą dysleksję, która pozwoli rodzicom podjąć szybką decyzję o rozpoczęciu  terapii.   Dzieci trafiają do poradni w klasach 1-3, kiedy to pojawiają się już pierwsze­­ SKUTKI dysleksji: uczniowie nie czytają, nie piszą, robią błędy ortograficzne, mają problemy z przetwarzaniem czasu itd.  Objawy, które mogą wskazywać na  dysleksję można zauważyć dużo wcześniej. Na podstawie badań wiadomo, że u osób zagrożonych dysleksją już w okresie życia płodowego można zaobserwować zmiany w jednej ze struktur mózgu – planum temporale. Brak asymetrii tej części mózgu wpływa na problemy osób z dysleksją. Wiemy też (również z badań neurobiologicznych), że nasz mózg jest plastyczny, a im dziecko młodsze tym więcej i lepiej chłonie, i chętniej się uczy ;). Musimy pamiętać o tym, że im szybciej zaczniemy pracować nad usprawnianiem struktur i funkcji odpowiedzialnych za trudności, tym więcej jesteśmy wstanie zdziałać. W tym miejscu warto podkreślić jak ważna jest wczesna diagnoza.

Najczęstszymi objawami dysleksji są:

– dysharmonie w rozwoju psychoruchowym w okresie niemowlęcym,
– skrzyżowana lateralizacja u obojga rodziców,
– oburęczność utrzymująca się po 3. r.ż.,
– trudności z ubieraniem się,
– problemy z porannym wstawaniem,
– niechęć do jazdy na trój- i czterokołowym rowerze,
– trudności w opanowaniu jazdy na dwukołowym rowerze,
– kłopoty z odrysowywaniem wg wzoru,
– problemy z naśladowaniem i układaniem sekwencji,
– trudności z naśladowaniem sekwencji ruchów,
– problemy z naśladowaniem naprzemiennych ruchów języka, warg, żuchwy,
– kłopoty z opanowaniem słownictwa związanego z czasem,
– długo utrzymujący się nieprawidłowy chwyt łyżki i kredki,
– brak łączenia dwóch wyrazów do ukończenia 2.r.ż.
– opóźniony rozwój mowy,
– wady wymowy,
– zaburzenia uwagi słuchowej (w tym problemy z powtórzeniem nazw i nazwisk w obcym języku),
– trudności z rozumieniem mowy w hałasie,
– trudności z użyciem przyimków,
– trudności z zapamiętaniem imion koleżanek i kolegów, własnego adresu,
– trudności z przypominaniem sobie zdarzeń z przeszłości,
– trudności z opowiadaniem historii.

Jednak dysleksja nie jest zaburzeniem, które można wyleczyć. Fakt, że większość dzieci zdiagnozowanych wcześnie całkiem nieźle radzi sobie w szkole i niepotrzebna jest im dodatkowa pomoc. Mimo to, nadal wiele dzieci z klas czwartych i wyższych potrzebuje pomocy nauczyciela w niektórych zadaniach, więcej czasu podczas rozwiązywania testu czy stworzenia możliwości do lepszego skoncentrowania się.

Istnieje także szereg ćwiczeń, które pomagają dzieciom i młodzieży z dysleksją w rozwiązywaniu ich problemów.

Kilka podstawowych ćwiczeń to m.in.:

  • a) trening słuchu
  • b) ćwiczenia grafopercepcji – trudne labirynty, odwzorowywanie wyrazów trudnych ortograficznie (ale zrozumiałych dla osoby, która ma je przepisać)
  • c) układanie konturowych obrazków rozciętych na części (np. 15) wzdłuż linii prostej
  • d) układanie i odwzorowywanie układanek i mozaik

  • e) myślenie przycznowo – skutkowe, czyli opowiadanie zasłyszanych i przeczytanych historii.

Dysleksja jest to temat, który żywo interesuje logopedów. Także tych, którzy pracują dla ODN SWP.

Dr Rafał Młyński jest logopedą, doktorem nauk humanistycznych w zakresie językoznawstwa. Na co dzień pracuje w szkole podstawowej w Krakowie, gdzie prowadzi terapie dzieci z zaburzeniami komunikacji językowej, zajęcia z dziećmi cudzoziemców oraz polskimi, które powróciły do Polski. Jego najczęstszymi pacjenci to dzieci i młodzież z dysleksją.

17 stycznia dr Rafał Młyński poprowadzi webinar pt. „Praca z dzieckiem z dysleksją”. Zapraszamy do udziału. Wystarczy KLIKNĄĆ i zarejestrować się w formularzu.

K. Czyżycka, A. Reszelewska

Oferta szkoleń online dla nauczycieli i specjalistów

Szanowni Państwo

Zapraszamy do skorzystania z naszej oferty płatnych szkoleń online.

Informacje

W ramach doskonalenia nauczycieli i specjalistów zapraszamy na szkolenia online. Szkolenia odbywają się w formie online (transmisja na żywo) o godzinie 21.00 w wybrane dni. Czas trwania pojedynczego webinaru to 1,5 h. Uczestnicy webinaru mają możliwość konsultacji z trenerem podczas czatu webinarowego. Uczestnicy otrzymują również materiały w formie prezentacji multimedialnej oraz certyfikat uczestnictwa.

Certyfikat

Uczestnicy szkolenia otrzymują certyfikat ukończenia kursu wydany przez Ośrodek Doskonalenia Nauczycieli SWP, który jest niepubliczną placówką doskonalenia nauczycieli, działającą na podstawie art. 77a ust.3 i art. 82 ustawy z dnia 7 września 1991r. o systemie oświaty (Dz. U. z 2004r. Nr 256, poz. 2572 z późn. zm.) oraz § 24 rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 19 listopada 2009r. w sprawie placówek doskonalenia nauczycieli (Dz. U. z 2009r. Nr 200, poz. 1537 z późn. zm.). Certyfikat wydawany jest w formie elektronicznej.

Koszt

Koszt udziału pojedynczym webinarze to 50 zł.

UWAGA!

Istnieje możliwość wykupienia pakietu trzech dowolnych webinariów w miesiącu za kwotę 135 zł.  Ponadto, dla osób wykupujących pojedyncze szkolenia, na co trzecie przewidzieliśmy 10% zniżki. Promocje nie łączą się.

Informacja o danych do przelewu zostanie wysłana do Państwa drogą mailową po wypełnieniu formularza rekrutacyjnego.

Grafik szkoleń online na marzec 2018

7.03. – 21.03. Kurs online: Nauczanie języka polskiego jako obcego, Agata Zakrzewska-Okrojek.

15.03. Obudź swoją kreatywność. Wprowadzenie do treningu twórczości dla nauczycieli,
specjalistów i rodziców, dr Faustyna Mounis

22.03. Edukacja matematyczna w grupie przedszkolnej, Dagmara Kubiak

26.03. Metodyka nauczania matematyki w przedszkolu, Dagmara Kubiak

W razie pytań prosimy o kontakt:

szkolenia.odnswp@gmail.com 

Ewa Rucińska, koordynator ds. szkoleń online

Ośrodek Doskonalenia Nauczycieli Stowarzyszenia „Wspólnota Polska”

Regulamin szkoleń płatnych ODN SWP

Cykl webinarowy – Matematyka w przedszkolu. Zapraszamy na dwa webinary. Przy zgłoszeniach na dwa webinary obowiązuje łączna kwota 90 zł.

REKRUTACJA

REKRUTACJA