Polonijne Spotkania z Historią Najnowszą

Rozpoczynamy nabór na konferencję edukacyjną
Polonijne Spotkania z Historią Najnowszą

W tym roku konferencja odbędzie się w dniach 3–13 lipca 2018 r. w okolicach Warszawy. Spotkanie organizowane jest przez Biuro Edukacji Narodowej Instytutu Pamięci Narodowej w ramach Programu Polonijnego BEN IPN.

Do udziału w Polonijnych Spotkaniach… zapraszamy wyłącznie nauczycieli-praktyków oraz animatorów edukacyjnych – osoby uczące historii i języka polskiego w polskich szkołach, polskich klasach, szkołach parafialnych lub innych polskich placówkach edukacyjnych poza granicami kraju.

Celem kursu jest przede wszystkim wspieranie merytoryczne i metodyczne nauczania historii najnowszej poza granicami kraju. Podczas konferencji uczestnicy wysłuchają nie tylko wykładów, ale także wezmą udział w warsztatach. Tematyka wykładów skoncentrowana będzie wokół historii Polski lat 1914–1923, ze szczególnym uwzględnieniem polskich dróg do odzyskania niepodległości w 1918 r., a także działań mających na celu utrzymanie państwowości polskiej. Zajęciom teoretycznym będą towarzyszyć warsztaty dotyczące m.in. wykorzystania różnego rodzaju gier historycznych na zajęciach, debaty oksfordzkiej, a także przygotowania projektu dotyczącego święta nieodległości w szkole.

Szczegółowy program kursu do połowy kwietnia zostanie zamieszczony na stronach

http://pamiec.pl/pa/edukacja/projekty-edukacyjne/ogolnopolskie/program-polonijny

oraz

http://ipn.gov.pl/pl/edukacja-1/program-polonijny/polonijne-spotkania-z-h

Kurs jest bezpłatny, organizatorzy zapewniają wyżywienie oraz zakwaterowanie w pokojach dwuosobowych o standardzie turystycznym. Liczba miejsc ograniczona.
Osoby zainteresowane udziałem w konferencji prosimy o wypełnienie formularza zgłoszeniowego. Do wypełnienia formularza będzie potrzebna elektroniczna wersja opisu prowadzonej działalności edukacyjnej potwierdzona przez zwierzchnika. Termin nadsyłania zgłoszeń upływa 30 kwietnia 2018r.

Bliższe informacje:
Olga Tumińska
tel. +48 22 5818818
e-mail: olga.tuminska@ipn.gov.pl

 

 

 

 

źródło: IPN

Mowa i język w coraz gorszej kondycji?

Trudności komunikacyjne wśród dzieci

Rosnąca świadomość, szczegółowa wiedza specjalistyczna, dokładniejsze narzędzia diagnostyczne – m.in. dzięki tym czynnikom możemy mówić o różnorodnych zaburzeniach komunikacji językowej.
O deficytach, które w potocznym obiegu przestają być lenistwem, złośliwością i zamierzoną intencją dziecka, ale realnym problemem, któremu należy zaradzić.

Najczęstsze odchylenia od normy komunikacyjnej, które można zaobserwować to różnego rodzaju wady wymowy (nieprawidłowe realizacje głosek), opóźniony rozwój mowy, alalia, afazja dziecięca (trudności z nabywaniem przez dziecko prawidłowego wzorca językowego) czy zaburzenia czytania i pisania (dysleksja). Nie sposób też nie wspomnieć o deficytach, które w szczególny sposób wpisują się w społeczny odbiór osoby zaburzonej, np. autystycznej czy tej z Płodowym Zespołem Alkoholowym (ang. FAS).

Nowe wyzwania

Wyżej wymienione nieprawidłowości determinują m.in. opracowywanie i wdrażanie nowych wymagań, metod i form pracy z uczniem, który boryka się z komunikacyjnym problemem. Jednym z moich zainteresowań jest poszukiwanie i wprowadzanie nowych rozwiązań dydaktycznych, które pomogą nie tylko w udoskonaleniu terapii logopedycznej, ale również staną się dostępne i użyteczne dla nauczycieli, psychologów i pedagogów, zwłaszcza tych, które mogą pomóc dzieciom z dysleksją. Dzięki webinarom czy szkoleniom stacjonarnym możliwa jest wymiana cennych doświadczeń, które udoskonalają warsztat nie tylko nauczycielski, ale też trenerski.

Stawić czoła globalizacji

Jedną ze stron globalizacji jest zjawisko migracji, za którą bardzo często podąża fenonem dwujęzyczności. Aktualnie podejmowane są różnego rodzaju badania bilingwizmu, które pomagają zrozumieć kompetencję językową, komunikacyjną i kulturową osoby dwujęzycznej. Część tych analiz poświęcona jest diagnozie i terapii dzieci dwujęzycznych oraz wpomaganiu dziecka reemigranckiego w polskiej szkole. Te zagadanienia również wpisują się w zakres umiejętności, które stają się nieodzowne w praktyce logopedów, psychologów, pedagogów oraz nauczycieli.

Krótki, powyższy rys wyznacza też nową rolę dla logopedy: to już nie tylko osoba, która zajmuje się artykulacją ale świadomy językoznawca, wiedzący jak zaradzić pogarszającej się kondycji języka i umiejący przekazać wiedzę szerszemu gronu.

W dniach 19 lutego – 5 marca będę mieć przyjemność poprowadzić dla Państwa kurs e-learningowy pt. „Dostosowanie programów nauczania dla potrzeb dzieci z dysleksją.” Kurs przeznaczony jest nie tylko dla nauczycieli języka polskiego w szkołach polskich, ale także dla nauczycieli przedmiotów specjalistycznych (m.in. historii, geografii, matematyki), nauczycieli polonijnych oraz rodziców dzieci z dysleksją jedno- i wielojęzycznych. Dzięki udziałowi w kursie dowiecie się Państwo w jaki sposób przystosowywać programy nauczania do potrzeb Waszych uczniów. Bo przecież najważniejsze jest, by dziecko nauczyło się czegoś, a nie wykuło materiał na pamięć.

Serdecznie Państwa zapraszam.

Autor:

dr Rafał Młyński – trener ODN SWP, logopeda pracujący z dziećmi z dysleksją, językoznawca

Strategie wychowania dwujęzycznego

Strategie dwujęzyczności.

Wychowanie dziecka dwujęzycznego – w teorii nic trudnego, grubo ponad połowa mieszkańców naszego globu jest wielojęzyczna i radzi sobie z tym znakomicie. Dzieci „jak gąbki” chłoną języki: tylko usiąść i patrzeć jak podchwytują nowe słowa, zadziwiając tym wszystkich dookoła, a już najbardziej nas, dorosłych, z trudem przypominających sobie zawiłości szkolnej angielszczyzny. W teorii wystarczy dziecku nie przeszkadzać. W praktyce samo „nie przeszkadzać” to zdecydowanie za mało. Dwujęzyczność to bogactwo, lecz nasze maluchy nie zawsze muszą zdawać sobie z tego sprawy. Czasem wręcz jest ona dla nich bardziej ciężarem niż błogosławieństwem. Jak możemy im pomóc w osiągnięciu aktywnego bilingwizmu? Zacznijmy od wytyczenia kierunku, rozeznania terenu i przygotowania planu, ale przede wszystkim – brnąc dalej w tę batalistyczną metaforę – od wybrania dobrej, bo dopasowanej do nas, strategii.

W literaturze tematu najwięcej miejsca poświęca się trzem głównym strategiom dwujęzycznego wychowania: jeden język/jeden rodzic, język mniejszościowy w domu oraz czas i miejsce, znanych lepiej pod angielskimi akronimami: OPOL, mL@HT&P.

OPOL (one parent/person one language) –

To bodajże najbardziej znana strategia dwujęzycznego wychowania, w której każdy z rodziców (bądź opiekunów) w rozmowie z dzieckiem używa tylko jednego, zwykle ojczystego, języka, np. mama – polskiego, tata – hiszpańskiego. W opracowaniach na jej temat podkreśla się wagę rygorystycznego przestrzegania przez rodziców tego podziału tak, by wywołać w dziecku stałe skojarzenie osoby z językiem. Coraz częściej mówi się jednak, że dzieci nie mają problemów z rozgraniczeniem dwóch czy więcej systemów językowych, nawet gdy przekazywane są przez tę samą osobę. Mimo to zachowanie konsekwencji ma kolosalne znaczenie w przypadku rodzica reprezentującego język mniejszościowy. Według badań przeprowadzonych przez A. De Houwer w 2009 roku, w sytuacji gdy jedno z rodziców mówiło tylko w języku większości, drugie zaś używało ich obu naprzemiennie, tylko 36% ankietowanych dzieci wykazało się w rezultacie aktywną dwujęzycznością.

Najczęściej stosowane przez pary mieszane, nieoperujące tym samym językiem na tym samym poziomie biegłości, podejście to może również służyć wprowadzeniu trzeciego, nierodzimego języka (np. w rodzinie na stałe mieszkającej w Hiszpanii mama mówi po polsku, tata po angielsku, dziecko poznaje kastylijski w szkole).

mL@H (minority language at home) –

strategia która według ostatnich badań przyniosła największą liczbę, bo aż 96%, aktywnych bilingwistów. Polega na stosowaniu przez oboje rodziców języka mniejszościowego, (niekoniecznie ojczystego). Jej nazwa może być myląca. Sugeruje, że wybór tego języka jest ograniczony do przestrzeni domowej. W rzeczywistości chodzi o wyłączne jego używanie w kręgu rodziny oraz w obecności posługujących się nim znajomych. Rzadko kiedy rodzice przełączają się automatycznie na język większościowy wraz z przekroczeniem progu domu, choć oczywiście zdarzają się i takie przypadki. Wtedy i tylko wtedy możemy mówić o mL@H jako o specyficznej odmianie strategii miejsca.

Podczas gdy w podejściu OPOL dzieci uczą się obu języków symultanicznie, w mL@H bilingwizm nabywany jest sekwencyjnie: z językiem większościowym dziecko wchodzi w kontakt w znaczącym stopniu dopiero po rozpoczęciu scholaryzacji. Mimo wyraźnych zalet tego podejścia, wiele rodzin waha się przed jego zastosowaniem w obawie, że dziecko rozpocznie szkołę z niemożliwym do nadrobienia handicapem. Obawy te są jednak zwykle bezpodstawne. Nawet jeśli dziecko z początku może napotkać problemy wynikające z mniejszej lub większej izolacji językowej, istnieje wiele sposobów, by pomóc mu szybko i skutecznie pokonać wstępne trudności. Znacznie szybciej niż te, które mogą powstać, gdy rodzice zdecydują się na – nawet częściowe czy chwilowe – wprowadzenie do rozmów domowych języka większości. Dzieci skrzętnie wykorzystają tę sytuację i niezwykle trudno będzie powrócić do punktu wyjścia.

Strategia mL@H stosowana jest przeważnie przez rodziny migrujące, których członkowie przed przeprowadzką do innego kraju naturalnie rozmawiali ze sobą w języku, który z większościowego stał się nagle mniejszościowym. W przypadku naszych uczniów mowa tu oczywiście o języku polskim.

T&P (time and place)

strategia polegająca na skojarzeniu języka z miejscem i/lub czasem, w którym jest on używany, np. ponownie dla rodziny mieszkającej w Hiszpanii: polski w domu, hiszpański poza domem, a angielski w szkole, lub hiszpański w ciągu dnia, polski wieczorem etc.

Nie jest ona tak popularna jak dwie poprzednie, być może dlatego, że rozgraniczenie językowe nie przychodzi domownikom tak naturalnie jak w OPOL czy mL@H. Wymaga również większej dyscypliny i wyraźnego ustalenia zasad, przynajmniej do momentu gdy przeskoki z jednego języka w drugi nie wejdą rodzinie w nawyk.

Podejście to wykorzystywane jest przede wszystkim w szkołach dwujęzycznych, gdzie wybór używanego języka zależy często nie tylko od przedmiotów, lecz również od dni tygodnia, czy sal lekcyjnych. Z pewnością warto wziąć je pod rozwagę, gdy rodzic biegle władający dwoma lub więcej językami, nie chce ograniczyć się do przekazania dziecku tylko jednego z nich. Gdy naukę języka rozpoczyna starsze już dziecko, strategia ta pozwala również na stopniowe jego wprowadzanie.

Bez względu na wybrane przez nas podejście kluczową sprawą pozostaje konsekwencja w jego stosowaniu. Pamiętajmy również o tym, by objąć szczególną troską język mniejszościowy, a w batalię o dwujęzyczność zaangażować całą rodzinę. A skoro powróciliśmy do wojskowej terminologii, warto też powtórzyć słowa przypisywane (często, choć mylnie) Winstonowi Churchillowi: „niezależnie od tego, jak piękna jest strategia, od czasu do czasu powinieneś spojrzeć na rezultaty”.

Powodzenia!

Autor:

Magdalena Dębowska, doradca metodyczny LOM w Hiszpanii, lektor języka polskiego jako obcego, nauczyciel w polskich szkołach w Hiszpanii, mama dwóch dwujęzycznych synów.

„Z matematyką przez świat” – relacja uczestników międzynarodowego obozu matematycznego

„Jestem dobry z matmy… :)”

Matematyka jest drzwiami i kluczem do nauki.

R. Bacon

Chce się dodać „do dziecięcych serc polonijnych z różnych zakątków Europy”. 8-14 października 2017 roku w Olsztynie miał miejsce II etap Międzynarodowego Kunkursu „Z matematyką przez świat” organizowany przez Stowarzyszenie Wspólnota Polska, Ośrodek Doskonalenia Nauczecieli Stowarzyszenia Wspólnota Polska oraz Wydział Matematyki i Informatyki Uniwersytetu Warmińsko-Mazurskiego w Olsztynie. Na turniej przyjechały dzieci polonijne z Litwy, Ukrainy, Polski oraz Irlandii, które pokazały wysokie wyniki w I etapie Konkursu. Wśród uczestników znalazł się uczeń naszej szkoły sobotnio-niedzielnej Andrzej Popierniak.  W ciekawy, niezwykły sposób poprzez zabawy i eksperementy organizatorzy potrafili zapoznać dzieci z takimi trudnymi zagadnieniami matematycznymi jak pierwiastki, Metoda Monte Carlo (teoria prawdopodobieństwa), tajemnice „zera”, złote i srebrny liczby matematyki itp. Ogromną popularnością czieszyła się walka sumo dwóch robotów sterowanch przez uczestników. Cały ten program miał na celu przygotować dzieci do najważniejszego dnia – Dnia Konkursu, podczas którego one rozwiązywały dość trudne zadania, a potem oczekiwały na rezultaty. W tym momencie nie możemy się nie pochwialić, ponieważ uczeń naszej szkoły Andrzej Popierniak wykazał się nieprzeciętną wiedzą i zajął I miejsce.

Ale nie tylko matematyką jedyną zyli uczestnicy przez te dni. Nie zapomnieli organizatorzy o rozrywkach. Kręgle, zumba, Centrum Eksperement czy zwiedzanie Gdańska, to wszystko pozwoliło cudownie spędzić czas razem.

W końcu chcielibyśmy z całego serca podziękować organzatorom za wszystko, co oni zrobili, żeby zrealizować ten wspaniały projekt. Nasze dzieci nie tylko rozszerzyły swoją wiedzę matematyczną czy stały się mądrzejsze, a jeszcze poznały swoich rowieśników z różnych miejsc i zrozumiały, że należą do jednej wspólnej rodziny – rodziny polonijnej!

Swietłana Zajcewa-Wełykodna

 

Zdjecia: Swietłana Zajcewa-Wełykodna,

Marianna Brzozowska (Polska Szkoła Sen w Dublinie)

„Projekt współfinansowany w ramach sprawowania opieki Senatu Rzeczypospolitej Polskiej nad Polonią i Polakami za granicą”.

Powstaje pomocniczy podręcznik dla szkół polonijnych!

Przewodnik po Dziejach Polski – taki tytuł prawdopodobnie będzie nosił pierwszy podręcznik pomocniczy do nauki historii dla szkół polonijnych. Napisania książki podjęły się wspólnie trzy duże instytucje: Stowarzyszenie Wspólnota Polska, Instytut Pamięci Narodowej oraz Muzeum Początków Państwa Polskiego.

„Nie ukrywam, że na pomysł napisania podręcznika wpadł pan prezes Jarosław Szarek i „sprzedał mi” go na VII Światowym Zjeździe Nauczycieli Polonijnych.” – mówił w Wyszehradzie prezes SWP Dariusz Piotr Bonisławski – „Długo się nie zastanawiałem, bo to świetna idea.” – dodaje.

15 października 2017 roku w Wyszehradzie podczas II Europejskiej Konferencji Metodycznej dla Nauczycieli Polonijnych podpisano list intencyjny,  w którym wszystkie trzy strony deklarują „wolę współpracy w celu realizacji wspólnego zadania pn. „Przewodnik po historii Polski”, którego celem jest opracowanie i wydanie pakietu edukacyjnego dla uczniów i nauczycieli szkół polonijnych. Przewodnim motywem narracji obejmującej dzieje Polski byłyby dokonania przodków, związane z budową państwa, walką o jego potęgę, a po zbrodni rozbiorów o jego odzyskanie, wreszcie odbudowę i obronę narodowej tożsamości. Za niezwykle istotną uznajemy również perspektywę rozwoju cywilizacyjnego i kulturowego Polski, z ukazaniem jej wpływu na dzieje Europy i świata.”

Książka powstaje pod przewodnictwem merytorycznym prof. Włodzimierza Sulei z IPN. Zostanie podzielona na dwie części: na Wschód i Zachód.

W powstawaniu nie sposób pominąć roli Muzeum Początków Państwa Polskiego z dyrektorem dr Michałem Boguckim na czele. To właśnie MPPP zajmie się pakietem multimedialnym dołączonym do przewodnika. „Musi być tak, żeby dzieci zainteresowało. Sama książka – tak, super pomysł, ale dzisiaj wiemy, że to gry, filmy i animacje interesują dzieci” – wyjaśnia dyrektor MPPP.

W Wyszehradzie przedstawiciele SWP, IPN i MPPP rozmawiali o podręczniku z nauczycielami polonijnymi. Wszyscy przyznawali, że pomysł jest znakomity, ale jednak są obawy o jego realizację. „Proszę Państwa, przewodnik będzie osią” – uspokajał prezes D.P. Bonisławski – „natomiast do tej osi dobudujemy, przy państwa pomocy, multimedialną paczkę metodyczną dla każdego kraju.”

„Dla dzieci w jakim wieku zostanie napisana książka” – pytano.

„Nad całością czuwa ODN SWP” – odpowiadał prezes – „Oznacza to, że książka zostanie napisana w sposób odpowiedni do poziomu językowego Państwa uczniów. Postaramy się, by miała kilka takich poziomów: A2, B1 i B2. W ten sposób unikamy pytania: dla jakiego wieku, a pozwalamy wszystkim dzieciom na korzystanie z podręcznika.”

„To jest naprawdę świetna idea! Taki podręcznik będzie służyć budowaniu dumy z poczucia patriotyzmu.” – mówili nauczyciele.

Pierwsza część podręcznika, roboczo nazywana  „na Zachód” będzie mieć premierę już we wrześniu 2018 roku.

Spotkanie Marszałka Senatu RP Stanisława Karczewskiego z uczestnikami akcji „Lato z Polską” w Olsztynie.

Akcja „Lato z Polską” jest kontynuacją dzieła śp. Macieja Płażyńskiego, byłego prezesa Stowarzyszenia “Wspólnota Polska”. Projekt zainicjowany został w roku 2009 pod auspicjami Senatu RP. Podczas tej akcji SWP organizuje pobyty edukacyjno-integracyjne dla dzieci polskiego pochodzenia z całego świata we współpracy z polskimi samorządami lokalnymi, które są jednocześnie gospodarzami tych pobytów. W poprzednich edycjach projektu nasz kraj odwiedziło kilkanaście tysięcy młodych rodaków, a w organizację „Lata z Polską” włączało się rokrocznie kilkadziesiąt samorządów lokalnych różnego szczebla. Realizacja akcji „Lato z Polską” ma na celu pobudzenie zainteresowania opinii publicznej, wzmocnienie poczucia narodowej solidarności i współodpowiedzialności za najmłodsze pokolenie Rodaków żyjących poza granicami Polski. Czyniąc to z przekonaniem, SWP wie że świadczona pomoc i troska o tożsamość uczestników pobytów jest naszym wspólnym, moralnym i patriotycznym obowiązkiem. Dzieci poprzez kontakty z rówieśnikami z kraju w naturalny sposób uczą się języka, nawiązują więzi pokoleniowe i poznają warunki życia we współczesnej Polsce. Poszczególne turnusy trwające od kilku do kilkunastu dni realizowane są przez cały rok kalendarzowy i skierowane do dzieci i młodzieży w wieku 10-18 lat oraz młodzieży studenckiej.

Inauguracja akcji „Lato z Polską” w 2017 r. miała miejsce podczas konferencji prasowej zorganizowanej przed siedzibą Stowarzyszenia „Wspólnota Polska” w Warszawie, a wydarzenie oprócz znamienitych gości takich jak Marszałek Senatu Stanisław Karczewski oraz prezes Związku Polaków na Białorusi Andżelika Borys zgromadziło także kilkuset młodych Polaków zza granicy, którzy dzięki tej inicjatywie mogą wypoczywać w Polsce.

My chcemy utrzymywać więź z Polakami i Polonią. Cieszę się, że tak dużo młodych ludzi chce tutaj przyjeżdżać. Coraz więcej osób polskiego pochodzenia wraca do korzeni, uczy się języka. Dziękuję wam i waszym rodzicom za to, że jesteście tutaj, w Polsce, że poznajecie kraj swoich przodków, naszą kulturę, historię, że poznajecie Polskę. Życzę wam jak najwięcej wrażeń, przyjaźni, dobrego wypoczynku i żebyście w Polsce przebywali jak najczęściej – podkreślił Marszałek Senatu podczas konferencji prasowej w Warszawie.

 

W 2017 r. do kraju na zaproszenie Stowarzyszenia „Wspólnota Polska” przyjedzie ok. 1700 dzieci z 36 krajów. Organizowane będą 43 różnorodne tematycznie turnusy kolonijne (np. obóz plastyczny, artystyczny, pobyt jeździecki, obóz sportowy). Przeprowadzony zostanie również m.in. jeden obóz rehabilitacyjny dla niepełnosprawnych dzieci polskich z Białorusi. Ciekawą formą wypoczynku, połączonego z doskonaleniem umiejętności, będą warsztaty żeglarskie pod kierunkiem kapitana Romana Paszke. Pobyty zorganizowane będą w 30 miastach Polski we współpracy z 33 lokalnymi samorządami.

„Lato z Polską” na Warmii i Mazurach

W roku bieżącym w Olsztynie – Kortowie oraz Domu Polonii w Ostródzie będą odpoczywać i uczyć się grupy dzieci i młodzieży z Kazachstanu, Ukrainy, Rosji (m.in. okręg moskiewski i Syberia) Litwy i Białorusi, a także Europy Zachodniej i USA. Każdy z turnusów ma atrakcyjny program pozwalający oprócz odpoczynku poznawać język, historię i kulturę Polski, a dodatkowo niektóre z pobytów dedykowane są dla konkretnych grup np. uzdolnionych uczniów chcących podnieść poziom wiedzy z przedmiotów umożlwiających studia w Polsce na kierunkach medycznych lub innych związanych z biologią i chemią, laureatów realizowanego przez Wspólnotę i Uniwersytet Warmińsko-Mazurski w Olsztynie konkursu „Z matematyką przez Świat” czy przyszłych liderów projektu „Młodzieżowy Ambasador Polskości”.

„Szlakiem Kopernika”

Pierwszy turnus rozpoczął się 16 lipca, a jego program zbudowany jest wokół postaci Mikołaja Kopernika. Pięćdziesięcioro dzieci polskiego pochodzenia z Rosji i Ukrainy przebywa na koloniach letnich w Kortowie.

W dniu 20 lipca w Olsztynie odbyło się spotkanie Marszałka Senatu RP Stanisława Karczewskiego, Prezesa Stowarzyszenia „Wspólnota Polska” Dariusza P. Bonisławskiego, rektora UWM prof. Ryszarda Góreckiego, Kanclerza UWM dr inż. Aleksandra Sochy oraz Prezesa Fundacji „ŻAK” UWM mgr inż. Tomasza Selwenta z uczestnikami kolonii.

Marszałek Senatu obejrzał program artystyczny w ich wykonaniu, następnie przekazał prezenty – sprzęty sportowo-rekreacyjne i rozmawiał z dziećmi, młodzieżą oraz wychowawcami. Został obdarowany albumem “Moja Polska” przygotowanym przez uczestników kolonii. Polonijnej młodzieży bardzo podoba się w Polsce i w Kortowie. Wielu młodych już bywało w Polsce, a dwójka nastolatków obecnych na spotkaniu chce w Polsce studiować – filologię polską i medycynę.

 

 

– Bardzo sobie cenię kontakt z Polakami z zagranicy, a najbardziej z młodzieżą. Ponieważ wielu młodych wiąże swą przyszłość z Polską to są oni naszymi potencjalnymi następcami w Sejmie i Senacie, ale także w wielu miejscach pracy, chociażby na stanowiskach lekarza – zawodu, który ja reprezentuję – stwierdził marszałek Karczewski.

– Dzieci poprzez kontakty z rówieśnikami z Polski i innych krajów, w naturalny sposób uczą się języka, nawiązują więzi pokoleniowe i poznają warunki życia we współczesnej Polsce. W ten sposób podtrzymują więź z Polską, jej historią i kulturą – wyjaśnił cel akcji Dariusz Piotr Bonisławski, prezes Stowarzyszenia „Wspólnota Polska”.

 

Podczas spotkania Marszałek Senatu oraz Prezes „Stowarzyszenia „Wspólnota Polska” rozmawiali o rozszerzeniu akcji „Lato z Polską” w przyszłym roku o kolejne samorządy w celu zwiększenia liczby uczestników.

-To od Senatu zależy dużo. W przyszłych latach chcemy mieć jeszcze większe środki na wspieranie Polaków mieszkających za granicą. Te pieniądze mają być przeznaczane głównie na kontakt z Polską – dodał Stanisław Karczewski.

W ciągu najbliższych dwóch tygodni młodzi Polacy z Rosji i Ukrainy zwiedzają Warmię i Mazury „Szlakiem Kopernika” poznając sylwetkę astronoma oraz miejsca, w których żył, mieszkał i pracował. Przewidziane są też dalsze wycieczki m.in. do Centrum Nauki Kopernik w Warszawie, do Torunia, Fromborka i Lidzbarka Warmińskiego. W programie znalazły się również ciekawe zajęcia na wydziale matematyki. Wytchnienie od historii młodzi Polacy znajdą, jak to zwykle w wakacje, na kortowskiej plaży oraz obiektach sportowych Uniwersytetu.

Prof. Ryszard Górecki, rektor UWM zachęcał młodych rodaków, aby na miejsce studiów wybierali UWM. Wspólnotę Polską i UWM od kilku lat łączy ścisła współpraca. Uniwersytet podejmuje uczestników światowych zjazdów nauczycieli polonijnych, zwycięzców polonijnych konkursów biologicznych i matematycznych dla młodzieży, a także nauczycieli polonijnych uczestniczących w szkoleniach, warsztatach, a także stażach językowo-przedmiotowo-metodycznych realizowanych przez Ośrodek Doskonalenia Nauczycieli SWP.

 

Pierwszy turnus „Lata z Polską” realizowany w Olsztynie zakończy się 29 lipca natomiast kolejny rozpocznie się już 30 lipca i potrwa do 12 sierpnia 2017r.

Więcej informacji na temat akcji „Lato z Polską” znajdziecie Państwo w poniższych linkach:

RELACJA TVP OLSZTYN

RELACJA RADIO OLSZTYN

RELACJA UWM

RELACJA STOWARZYSZENIE „WSPÓLNOTA POLSKA”

Projekt współfinansowany w ramach sprawowania opieki Senatu Rzeczypospolitej Polskiej nad Polonią i Polakami za granicą 2017 r.