Na temat dysleksji napisano już wiele. Problem jest znany. Dostępne są wyniki badań neurobiologicznych, a mimo to w Polsce długo czeka się na wystawienie opinii przez poradnię pedagogiczno-psychologiczną stwierdzającą dysleksję, która pozwoli rodzicom podjąć szybką decyzję o rozpoczęciu  terapii.   Dzieci trafiają do poradni w klasach 1-3, kiedy to pojawiają się już pierwsze­­ SKUTKI dysleksji: uczniowie nie czytają, nie piszą, robią błędy ortograficzne, mają problemy z przetwarzaniem czasu itd.  Objawy, które mogą wskazywać na  dysleksję można zauważyć dużo wcześniej. Na podstawie badań wiadomo, że u osób zagrożonych dysleksją już w okresie życia płodowego można zaobserwować zmiany w jednej ze struktur mózgu – planum temporale. Brak asymetrii tej części mózgu wpływa na problemy osób z dysleksją. Wiemy też (również z badań neurobiologicznych), że nasz mózg jest plastyczny, a im dziecko młodsze tym więcej i lepiej chłonie, i chętniej się uczy ;). Musimy pamiętać o tym, że im szybciej zaczniemy pracować nad usprawnianiem struktur i funkcji odpowiedzialnych za trudności, tym więcej jesteśmy wstanie zdziałać. W tym miejscu warto podkreślić jak ważna jest wczesna diagnoza.

Najczęstszymi objawami dysleksji są:

– dysharmonie w rozwoju psychoruchowym w okresie niemowlęcym,
– skrzyżowana lateralizacja u obojga rodziców,
– oburęczność utrzymująca się po 3. r.ż.,
– trudności z ubieraniem się,
– problemy z porannym wstawaniem,
– niechęć do jazdy na trój- i czterokołowym rowerze,
– trudności w opanowaniu jazdy na dwukołowym rowerze,
– kłopoty z odrysowywaniem wg wzoru,
– problemy z naśladowaniem i układaniem sekwencji,
– trudności z naśladowaniem sekwencji ruchów,
– problemy z naśladowaniem naprzemiennych ruchów języka, warg, żuchwy,
– kłopoty z opanowaniem słownictwa związanego z czasem,
– długo utrzymujący się nieprawidłowy chwyt łyżki i kredki,
– brak łączenia dwóch wyrazów do ukończenia 2.r.ż.
– opóźniony rozwój mowy,
– wady wymowy,
– zaburzenia uwagi słuchowej (w tym problemy z powtórzeniem nazw i nazwisk w obcym języku),
– trudności z rozumieniem mowy w hałasie,
– trudności z użyciem przyimków,
– trudności z zapamiętaniem imion koleżanek i kolegów, własnego adresu,
– trudności z przypominaniem sobie zdarzeń z przeszłości,
– trudności z opowiadaniem historii.

Jednak dysleksja nie jest zaburzeniem, które można wyleczyć. Fakt, że większość dzieci zdiagnozowanych wcześnie całkiem nieźle radzi sobie w szkole i niepotrzebna jest im dodatkowa pomoc. Mimo to, nadal wiele dzieci z klas czwartych i wyższych potrzebuje pomocy nauczyciela w niektórych zadaniach, więcej czasu podczas rozwiązywania testu czy stworzenia możliwości do lepszego skoncentrowania się.

Istnieje także szereg ćwiczeń, które pomagają dzieciom i młodzieży z dysleksją w rozwiązywaniu ich problemów.

Kilka podstawowych ćwiczeń to m.in.:

  • a) trening słuchu
  • b) ćwiczenia grafopercepcji – trudne labirynty, odwzorowywanie wyrazów trudnych ortograficznie (ale zrozumiałych dla osoby, która ma je przepisać)
  • c) układanie konturowych obrazków rozciętych na części (np. 15) wzdłuż linii prostej
  • d) układanie i odwzorowywanie układanek i mozaik

  • e) myślenie przycznowo – skutkowe, czyli opowiadanie zasłyszanych i przeczytanych historii.

Dysleksja jest to temat, który żywo interesuje logopedów. Także tych, którzy pracują dla ODN SWP.

Dr Rafał Młyński jest logopedą, doktorem nauk humanistycznych w zakresie językoznawstwa. Na co dzień pracuje w szkole podstawowej w Krakowie, gdzie prowadzi terapie dzieci z zaburzeniami komunikacji językowej, zajęcia z dziećmi cudzoziemców oraz polskimi, które powróciły do Polski. Jego najczęstszymi pacjenci to dzieci i młodzież z dysleksją.

Jutro w ODN SWP dr R. Młyński poprowadzi webinar „Terapia i wspomaganie dziecka z dysleksją na II i III etapie edukacyjnym.” Można jeszcze się zapisać. Zapraszamy serdecznie! Wystarczy KLIKNĄĆ.

K. Czyżycka, A. Reszelewska